انواع دریبل بسکتبال
تعریف دریبل در بسکتبال : تکنیک رد و بدل شدن توپ بین دست و زمین، در حین دویدن، راه رفتن و ایستادن را دریبل کردن میگویند.
هدف کلی دریبل کردن
بازیکن را قادر می سازد تا به همراه توپ، در هر «جهت » و با هر «سرعتی »، در زمین بسکتبال مانور دهد.
دریبل کردن انواع مختلفی دارد که بر اساس شرایط بازیکنان و مدافعان آنها متفاوت خواهد بود.
- دریبل ساکن
- دریبل کنترلی
- دریبل سرعتی
- دریبل قدرتی
- دریبل با تعویض دست/ یک دست دو دست
کاربرد های دریبل کردن:
اهداف خاص دریبل کردن تسهیل در حرکات زیر است:
پیش بری توپ به سمت سبد حریف، در شرایطی که امکان پاس دادن وجود نداشته باشد.
ایجاد یک موقعیت برای پاس دادن یا شوت کردن
ایجاد یک موقعیت برای نفوذ به سمت حلقه
امکان خروج از یک منطقه پر ازدحام مدافعان و سایر هم تیمی ها
توصیه
با حایل کردن بدن خود، و یا پای دور از دست دریبل، از توپ در مقابل مدافع حمایت کنید.
در هنگام دریبل با سرعت بالا، ارتفاع دریبل را افزایش دهید، و با افزایش فشار دفاعی، و یا افزایش ازدحام بازیکنان، ارتفاع دریبل را کاهش دهید.
در هنگام دریبل باید آگاهانه نسبت به کل وضیعت زمین دریبل کنید سر بالا و آماده برای اجرای هر نوع تکنیک تهاجمی مناسب.
در هنگام دریبل کنترلی، قرارگیری دست بر روی منطقه فوقانی توپ بر روی نیمه بالایی توپ برای پیشگیری از تخلف «دبل» امری ضروری است.
آمادگی لازم را برای اقدام به پاس یا شوت در حداقل زمان ممکن، از طریق حمایت کامل توپ در حین دریبل ایجاد کنید.
توصیه های صحیح تکنیک دریبل کردن
استفاده از دو دست هم زمان، در حین دریبل کردن (تخلف دریبل دو دستی)
مکث بیش از حد توپ روی دست (حمل توپ) در حین دریبل کردن (تخلف دبل)
دریبل کردن، قطع دریبل و مجدداً دریبل کردن (تخلف دبل)
1-دریبل ساکن
در دریبل ساکن، بازیکنان توپ را تحت کنترل کامل و در یک حالت ایستا، دریبل می کنند. معمولا این دریبل برای بازیکنانی که در حین دریبل منتظر جابجایی بازیکنان، و یا اجرای حرکات تاکتیکی سایر بازیکنان و گسترش فضای بازی توسط آنهاست، کاربرد دارد.
توصیه
توپ را با قرار دادن شانه، دست و پای سمت غیردریبل، بین توپ و مدافع، حمایت کنید.
زانو ها و لگن را خم کرده و با بالا نگه داشتن سر دید کافی داشته باشید.
برای کنترل بهتر توپ، انگشتان دست را راحت و گسترده روی تمامی سطح بالایی توپ قرار دهید.
با فشار توپ به سمت زمین با نیروی حاصل از انگشتان، مچ و آرنج مالکیت توپ را حفظ کنید.
با هر بار رها شدن توپ به سمت زمین، با خم کردن مچ به سمت پایین و با کف دست بدون بخش گودی کف دست توپ را در همان موقعیت کنترل کنید.
-------------------
2-دریبل کنترلی
دریبل کنترلی، یک دریبل کوتاه، کاملا کنترل شده و تحت حمایت کامل بازیکن است که با یک سرعت متوسط، توسط بازیکنان انجام می شود.
معمولا این دریبل برای بازیکنانی که قصد خروج از محوطه پر ازدحام و تحت فشار مدافعان، و یا حرکت به سمت حلقه در شرایط فشار کامل مدافع، کاربرد دارد.
توصیه
بدن در حالت تعادلی باشد.
توپ را برای حمایت بیشتر، نزدیک بدن دریبل کنید و با دست و پای غیردریبل توپ را از دسترسی
مدافع حفظ کنید.
تلاش کنید تا توپ را در مکانی دور از دسترس مدافع به زمین بزنید.
در حین دریبل به توپ نگاه نکنید. نگاهتان به کل زمین باشد.
عملکرد دست در دریبل کنترلی مانند دریبل ساکن است.
-------------------
3-دریبل قدرتی
گاهی بازیکن دریبل کننده در هنگام انتقال توپ از زمین دفاعی به زمین حمله، با مدافعی روبه رو می شود که فقط تلاش دارد تا:
حرکت مهاجم دریبل کننده به سمت زمین حمله را به تأخیر بیندازد.
مهاجم به سمت ضعیف حملة تیم خود هدایت شود.
مهاجم وادار شود تا با دست غیر برتر دریبل کند.
موجب کاهش تمرکز دریبل کننده، در اعلام تاکتیک تیمی شود .
در این شرایط مهاجم امکان حرکت راحت به سمت جلو را از دست می دهد و ناچار است که با حرکت پای پهلو یا پای دفاع، توپ را با حمایت بیشتری به زمین حمله بیاورد.
توصیه
توپ را در فاصله بین دو پا و با قدرت دریبل کنید.
با قرار دادن کامل بدن بین مدافع و توپ، از توپ حمایت کنید.
در تمام لحظات از موقعیت مدافع، سایر هم تیمی ها، زمین و تیم حریف آگاه باشید.
-------------------
4-دریبل با تعویض دست
آیا میدانید توانایی بازیکن در اجرای دریبل با هر دو دست، یعنی تبدیل یک بازیکن، به دو بازیکن مهاجم!
این مهم ترین توصیه است که دریبل با هر دو دست را ماهرانه انجام دهيد، و لازمه این امر، مهارت دریبل کردن با تعویض دست است.
دریبل با تعویض دست که معمولا در مقابل مدافع مستقیم در حالت ساکن یا در حرکت صورت می گیرد، یک برتری برای مهاجمان به شمار می رود و نیاز به توجه به توصیه های تکنیکی دارد.
توصیه
سرعت دویدنتان در حد سرعت مطلوب باشد.
در دریبل سرعتی، با باز و بسته کردن مفاصل آرنج،
مچ و انگشتان، به توپ در جهت جلو و پایین ضربه بزنید.